Η περίοδος πριν τις Πανελλαδικές είναι ιδιαίτερη αλλά και περίεργη.
Λίγο αγχωτική, λίγο πιεστική, λίγο… χαοτική. Είναι εκείνες οι μέρες που σκέφτεσαι συνεχώς αν πρόλαβες, αν θυμάσαι, αν θα πέσουν αυτά που διάβασες. Που ανοίγεις το βιβλίο και νιώθεις ότι ξέρεις — και μετά από λίγο δεν είσαι και τόσο σίγουρος. Που λες “θα κάνω μια τελευταία επανάληψη” και τελικά καταλήγεις να αναρωτιέσαι από πού να ξεκινήσεις.

Αν βρίσκεσαι σε αυτή τη φάση, να σου πω υπενθυμίσω ότι δεν ξεκινάς τώρα. Έχεις διαβάσει, έχεις πιεστεί, έχεις κουραστεί.. Αυτό που χρειάζεσαι σε αυτή την τελική ευθεία δεν είναι να τα μάθεις όλα από την αρχή, αλλά να βάλεις σε τάξη αυτά που ήδη υπάρχουν στο μυαλό σου.

Το πρώτο πράγμα που χρειάζεσαι είναι ένα πρόγραμμα που να σου ταιριάζει πραγματικά. Όχι το “τέλειο” πρόγραμμα, ούτε αυτό που σου είπε κάποιος άλλος. Ένα πρόγραμμα πάνω από όλα ρεαλιστικό, που μπορείς να ακολουθήσεις χωρίς να εξαντληθείς. Μοίρασε την ύλη σου σε μικρά κομμάτια, βάλε εφικτούς στόχους και άφησε χώρο και για ξεκούραση. Δεν χρειάζεται να αποδείξεις κάτι διαβάζοντας ασταμάτητα. Χρειάζεται να αντέξεις μέχρι το τέλος.

Κάπου εδώ έρχεται και ο ύπνος — που συνήθως είναι το πρώτο πράγμα που θυσιάζεται. Και όμως, είναι από τα πιο σημαντικά. Όταν δεν κοιμάσαι καλά, το μυαλό απλά δεν συνεργάζεται. Δεν συγκεντρώνεσαι, δεν θυμάσαι, εκνευρίζεσαι πιο εύκολα. Αντί να πιέζεις τον εαυτό σου μέχρι αργά, δοκίμασε να ξεκουράζεσαι σωστά. Θα σε βοηθήσει περισσότερο απ’ όσο νομίζεις. Να θυμάσαι ότι πρέπει να είσαι λειτουργικός τις πρωινές ώρες γιατί Πανελλήνιες δεν γράφουμε το βράδυ αλλά.. το πρωί.

Το ίδιο ισχύει και για τα διαλείμματα. Ξέρω ότι πολλές φορές νιώθεις τύψεις όταν σταματάς. Σαν να “χάνεις χρόνο”. Στην πραγματικότητα, κάνεις το αντίθετο. Δίνεις στο μυαλό σου την ευκαιρία να πάρει ανάσα για να μπορέσει να συνεχίσει. Δεν χρειάζεται κάτι μεγάλο — λίγα λεπτά μακριά από το βιβλίο είναι αρκετά για να επιστρέψεις πιο δυναμικός.

Ένας ακόμα παράγοντας που επηρεάζει πολύ περισσότερο απ’ όσο φαίνεται είναι ο χώρος σου. Αν το γραφείο σου είναι γεμάτο, αν έχεις γύρω σου πράγματα που σου τραβάνε την προσοχή, η συγκέντρωση γίνεται πιο δύσκολη. Δεν χρειάζεται κάτι τέλειο — απλά καθάρισε λίγο τον χώρο σου και κράτα μόνο τα απαραίτητα. Μερικές φορές, η ηρεμία γύρω σου φέρνει και ηρεμία μέσα σου.

Και κάπου εδώ ναι… πρέπει να μιλήσουμε και για το κινητό, το μεγάλο πάθος σου – τη μεγάλη σου καψούρα. Γιατί ξέρεις ήδη τι γίνεται. “Θα δω ένα μήνυμα” και ξαφνικά έχουν περάσει 15-20 λεπτά. Δεν χρειάζεται να το κόψεις τελείως, αλλά βάλε όρια. Λίγη απόσταση την ώρα του διαβάσματος μπορεί να κάνει τεράστια διαφορά.

Κλείνοντας να θυμάσαι πως ό,τι έχεις χτίσει μέχρι τώρα δεν χάνεται. Είναι εκεί — και σε περιμένει να το αξιοποιήσεις. Κάθε επανάληψη που κάνεις, κάθε ώρα που οργανώνεις σωστά, σε φέρνει πιο κοντά στο να αποδώσεις αυτό που πραγματικά ξέρεις. Μην προσπαθείς να τα προλάβεις όλα. Προσπάθησε να είσαι ήρεμος και ουσιαστικός. Γιατί στο τέλος, αυτό που κάνει τη διαφορά δεν είναι η πίεση —
είναι η σταθερότητα. Και αυτή… μπορείς να την κρατήσεις μέχρι την τελευταία στιγμή. Δεν χρειάζεται να είσαι τέλειος.
Χρειάζεται απλά να είσαι εκεί — και να δώσεις αυτό που μπορείς. Και αυτό… είναι αρκετό.

Επεξεργασία - Επιμέλεια: Μπαρλάκας Δημήτριος, Σύμβουλος Σταδιοδρομίας LABORA.

Share this post