"Στήλη" ΑΝ-άλατος

"Στήλη" ΑΝ-άλατος #7

Περισσότερα...

Πολύς λόγος γίνεται τα τελευταία χρόνια στους κόλπους της ανάπτυξης και διοίκησης ανθρωπίνου δυναμικού για το αν η μέθοδος της αφήγησης ιστοριών είναι ένα βοηθητικό εργαλείο οργανωσιακής συναίνεσης.

Διοίκηση ανθρωπίνου δυναμικού και αφήγηση ιστοριών. Ή αλλιώς ηγεσία και αφήγημα.

Πώς είναι δυνατό να χρησιμοποιήσουμε τις ιστορίες, τα παραμύθια που λέμε στα παιδιά λίγο πριν κοιμηθούν για να τα ηρεμήσουμε, για να τους δημιουργήσουμε ασφάλεια, για να αναπτύξουμε τη φαντασία τους, για να ξορκίσουμε το κακό, αναδεικνύοντάς το και κάνοντάς το να φαντάζει μικρό και διαχειρίσιμο, οικείο θα έλεγα. Πώς είναι δυνατό να χρησιμοποιήσουμε αυτές τις ιστορίες στον κόσμο των ενηλίκων που εμπεριέχει περισσότερο δράκους παρά ήρωες ή στην καλύτερη των

Περισσότερα...

"Στήλη" ΑΝ-άλατος #6

Περισσότερα...

Περί επαγγελματικής ανθεκτικότητας ο λόγος.

Τι είναι άραγε αυτό που κάνει κάποια άτομα να αντεπεξέρχονται πιο αποτελεσματικά στον χώρο εργασίας απο κάποια άλλα; Γιατί οι άνθρωποι δυσκολεύονται να οριοθετήσουν μέσα στις επαγγελματικές τους σχέσεις, τους συναδέλφους τους και τους εργοδότες τους; Πόσο ευκολο είναι να αντεπεξέρχεσαι στην καθημερινότητα της εργασίας, είτε ως υπάλληλος είτε ως επιχειρηματίας;Πόσο εύκολο είναι να αντεπεξέρχεσαι σε εργασιακές αλλαγές, σε φορολογικές απαιτήσεις που τροποποιούν κάθε επιχειρηματική σου ιδέα ή και κάθε προσωπικό πλάνο ζωής;

Η ανθεκτικότητα είναι μια πολυσυζητήμένη έννοια της εποχής μας. Απασχολεί όλες τις οργανωσιακές δομές

Περισσότερα...

"Στήλη" ΑΝ-άλατος #5

Περισσότερα...

Η Δέσποινα είναι 25 χρονών. Από τα 18 της ζει στη βόρεια χώρα με τα ακριβά πανεπιστήμια.

Έφυγε τη στιγμή που άρχιζε η κρίση. Παιδί καλοζωισμένο, μικρομεσαίας οικογένειας, που οι γονείς θεώρησαν, ότι η ελληνική τριτοβάθμια εκπαίδευση δεν έχει να προσδώσει τίποτα στην κόρη τους. «Τα ελληνικά πανεπιστήμια είναι ένα χάος, μόνο καταλήψεις και βανδαλισμοί. Έτσι και αλλιώς σε αυτή τη χώρα δεν θα μπορέσει ποτέ να δουλέψει» σκέφτηκαν. Τόσοι και τόσοι φεύγουν. Η συνεχόμενη διαρροή επιστημονικού προσωπικού είναι ένα γεγονός. Γιατί να μη φύγει ένα παιδί εγκαίρως από τα 18 του, για να γλιτώσει από την ελληνική κοινωνία; Χρήματα δεν είχαν, αλλά η βόρεια χώρα ευτυχώς είχε φροντίσει και έδινε εκπαιδευτικά δάνεια στους φοιτητές άλλων χωρών.

Περισσότερα...

"Στήλη" ΑΝ-άλατος#4

Περισσότερα...

Στην ψηφιακή εποχή, στην οποία μέχρι νεωτέρας συγκατοικούμε, η εξειδικευμένη γνώση μετατρέπεται γρήγορα σε παρωχημένη γνώση. Απαιτούνται πλέον περισσότερο από κάθε άλλη φορά επιστημονικές μέθοδοι και στρατηγικές για τη διαχείριση των big data σε προσωπικό, κοινωνικό, τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο σε όλους τους τομείς της ζωής μας.

Ζούμε σε κοινωνίες που η δημιουργία, η συσσώρευση και η διαχείριση της πληροφορίας με τα νέα μέσα αλλάζουν τον τρόπο της μάθησης. Είναι αναγκαίο πλέον να ανακαλύπτουμε νέους τρόπους και εργαλεία για να μαθαίνουμε πώς να μαθαίνουμε, να μαθαίνουμε πώς να είμαστε ως άτομα και κοινωνίες, να μαθαίνουμε εκ νέου πώς να ζούμε μαζί.

Αναρωτιέται κανείς, διαπιστώνοντας

Περισσότερα...

"Στήλη" ΑΝ-άλατος #3

Περισσότερα...

Η εποχή απροσδιόριστη και αβέβαιη με έντονο το στοιχείο της τυχαιότητας.

Πάντα οι μεταβατικές περίοδοι χαρακτηρίζονταν περισσότερο από το τέλος πάρα από την αρχή. Το τέλος της κρίσης, το τέλος της ιστορίας, το τέλος του δυτικού πολιτισμού, το τέλος των αξιών. Μεταβατικές περίοδοι, όπου το το παλιό ψυχορραγεί και το καινούργιο δεν τολμά ακόμη να πάρει μία ουσιαστική μορφή και ταλανίζεται ανάμεσα σε μία βεντάλια επιλογών .

Οι μεταβατικές κοινωνικές περίοδοι είναι εποχές μεταμορφώσεων, και για τα άτομα, αλλά και για τις κοινωνικές ομάδες, θεσμικές ή εξωθεσμικές. Και στον τομέα της εκπαίδευσης και της εργασίας

Περισσότερα...

"Στήλη" ΑΝ-άλατος #2

Περισσότερα...

Σάββατο πρωί στον ηλεκτρικό. Νεαρός γύρω στα 25 μιλά στο κινητό του.

Κάθομαι απέναντι και ακούω. Δεν μπορώ να μην ακούσω. Το θέμα της εκμηδένισης του προσωπικού χώρου και των προσωπικών δεδομένων μέσα στα μέσα μαζικής μεταφοράς θα το αγγίξουμε σε άλλο άρθρο.

- Έλα ρε, πού να είμαι; Γυρίζω πίσω στο σπίτι.

- …

- Τι να σου λέω, ρε. Μόλις έφτασα Μαρούσι και πήγα να πάρω έναν καφέ, με πήρε τηλέφωνο η δικιά σου και μου είπε «ξέχνα το για σήμερα».

 - …

- Δεν μου είπε το «γιατί», απλά άκυρο.

- …

-Ρε μ…α, έλεος. Έχω δυο

Περισσότερα...

Περισσότερα Άρθρα...

  1. "Στήλη" ΑΝ-άλατος #1